سال نو مبارک

رویت گل و بویت گل و خویت گل

در باغ و گلستان تو من مست چو بلبل

دشتی كه خرامان ز سبزی بهاراست

خم گشته چو دیده است كمند ت سنبل

از هوش رود هر كه گذر كرد كنارت

من مستم و مدهوش به باغت چو بلبل

گفتم كه زیبایی و پنهان ز چشمی

چون پرده بیفتاد خجل گشته همه گل

آن ناز كه در روی تو پنهان شده دیدم

گویم كه شیرین شده چون مُل

گفتم كه نهم لب به گلبرگ لبانت

گفتی كه نچیده است كسی گل

در حسرت آن غنچه لبت صبر علاج  است

چون بله بگویی بگیرم یك از كل