من كه خرامان تورا ديده ام

باز نگو  دام كجا چيده ام

ياد همان روز كه در دام تو

تشنه تر از بچه به دنبال تو

باغ تو ديدم شده مبهوت تر

ميوه ي  كالتَ چو عسل بيشتر

نازكه كردي زهمه نازتر

خواستن روي تو شد بيشتر

كوچه ي تو سر به سرش نام تو

هر كه  نهد پاي  به ان دام تو

باز كني عشوه ي خود بيشتر

تير و كمان سوي من افزون تر

چشم تو اي نرگس افسون من

هرچه تو خواهي بگو مجنون من

شامه نوازم همه گيسوي تو

بوي بهاري همه از سوي تو

چون كه فرار هم بكني دلنشين

آهوي صحراي مني خود ببين

باد به گيسوي تو چون مي رسد

فرصت مستي به من آسان رسد

گو به كجا فرصت ديدار هست

بوسه به لبهاي تو بسيار هست

چون بله گويي چها مي شود

وعده ي ديار بپا مي شود

مركز ايران قرارگاه ماست

صبح شود شام شود آن ِ ماست