شبِ یلدا شدُ یارم نیومد

درازی شب هم کارم نیومد

رسیده بر سر کویش فغونم

به عالم گو که دیدارمُ نیومد

یلدا مبارک باد

میشه باور بکنم آن همه حرفای دروغ ُ

که فقط تورو دارم آن همه حرفای دروغ ُ

توی چشمات همه حرفه زعشقم خبری نیست

چرا باور بکنم آن همه حرفای دروغ  ُ

همه شب ورد زبونم شده بود اسم قشنگت

که آنُم اسم خودت نیست بگم حرفای دروغ  ُ

چی میشد بهم می گفتی که تورو دوست ندارم

این حقیقت بهتره یا آن همه حرفای دروغ ُ

تو منو بازیچه ی دست خودت کردی و رفتی

می خوای صد تا بشه با آن همه حرفای دروغ ُ

آن شبی که قول دادی هستم و هستم کنارت

چی میشه گفت چیه آن همه حرفای دروغ ُ

توی شب زمزمه کردی که رهام نکن که هستم

مگه میشه راست بشه آن همه حرفای دروغ ُ

دل و دیده و زبون فرق می کردند با کی هستن

زبونت با منو دل با همه حرفای دروغ ُ

نغمه دوستت دارم روی لبت توی دلت نیست

وای چقدر سخته می گفتی همه حرفای دروغ ُ

من که حرفی ندارم رفتی و راستشو نگفتی

كه بري با دگري باز بگي حرفاي دروغ ُ

با تو هر دم مورد لطف توام

بی تو هر دم تشنه ی روی توام

با تو دنیا روشنایی می کند

بی تو روزم را شبانی می کند

با تو من مستم زهر چیزی که هست

بی تو با عین شرابم هیچ هست

با تو شبهایم چوبرق و باد بود

بی تو شبهایم شب یلدا بود

با تو من عاشق شدن آموختم

بی تو من در خویشتن افروختم

با تو من پروانه وار گرد توام

بی تو من در گوشه ای در خود گمم

با تو پیدا کرده ام گلبانگ عشق

بی تو من گمگشته در صحرای عشق