در دیده ی من نشسته ای باور کن

از دیده  گذر  نموده ای  باور  کن

جایت که نگاه می کنم قلب من است

از قلب  من هم  گذشته ای  باور کن

*************************

*************************

امروزکه  مهمان  توام  باور کن

خواهم که به  سفره دلت باور کن

دستور بده  به  قلب تو جا گیرم

تو قلب منی تو هم بدان باور کن

**********************

**********************

بر من تو نظر نمی کنی باور کن

با اخم نظری  نمی کنی باور کن

تو روی بسوی من بگیر ای یارا

اخم و نظرت به جان خَرم باور کن

************************

************************

پیوسته  به  دنبال  توام  باور کن

از دوست غریب و آشنا باور کن

هر جا که گذر کنم بگویم مُهَنی

این  قصه  ناتمام  من  باور کن

*********************

*********************

من ز عشق تو گذر نکرده ام باور کن

بر عهد  و  وفا  نشسته ام  باور  کن

گر  باز مرا  به  کلبه ات  راه ندهی

من صبر کنم  تو هم  بدان  باور کن

۲۹/۰۷/۱۳۸۶

اگر یونس به دریا بود بهتر

که هستی هم به دریا بود بهتر

ملاقات  دو دلداده  به  دریا

درون  زیر  دریا  بود بهتر

پری هم چون به دریا بود بهتر

کنارش  موسوی  هم  بود  بهتر

که الیاس آتشست از اب دوراست

پژوهان  هم  به  دریا  بود  بهتر

ایا آرام شمال رفتی که اب است

حمید  هم  در  کنارت  بود بهتر

زمین با وسعتش تنگ است یارا

نصیبم یک وجب خاک بود بهتر

کنون شکرانه این ماه این است

که  شکرانه  به  حامد بود بهتر

عید  رمضان  امد  و  ما ه  رمضان  رفت

خوشحال زاین امد و غم چون رمضان رفت

ای  یار بیا  فطریه  عید  مهیا   نمائیم

این عید جهانیست که ماه رمضان رفت

گر توشه ای  از این  سفر آماده  نمودی

تا سال دگر غم نبود چون رمضان رفت

گر بار نبستیم چو ماههای  دگر باز

پیوسته بگویم چرا این رمضان رفت

پیوسته دعای رمضان هست نگهبان

تا سیصد و شصتی که رمضان رفت

سایه شب شهر را خاموش کرد

غافلان خفته را مدهوش کرد

ازمیان نخل ها اواز شد

چاه گوید مرد حق بر خاک شد

دشمنان سر خوش ز مستی شبند

بچه های پشت درب در ماتمند

صبح ایا افتاب اید برون

در غروب حق کند ایا برون

روز باشد در عزا شب تو بمان

تا نبینن کوفیان بی نشان

اشکها پنهان ز این نامردمان

من بریزم بر زمین تا هست جان

****************************

ای مولا

تو را ز قدر برتر همی دانم

خداحافظ تابستان

سلام پاییز

با سکوت می گذرد تا برگی نریزد

و خویش را برای سفری آماده می کند

لحظاتی نمانده است

گذر از جاده فصل

که تحمل آن را غم پاییز تواند و بس

تابستان در کشاکش گذر زمان

زخم بر پیکر ودلی پر خون با غم بسیار

که همه را در پاییز گذاشت و رفت

همین شد که پاییز را غمی جانکاه دارد

و همراه آن هست

وسر در گریبان دارد از غم دوست

و فقط به گوشه ای نشسته احساس خود را

با باد و برگ زمزمه می کند

غم و رنگ و صدای سکوت    جلوه پاییز

ریزش غم را در پرواز برگ که جدا از

شاخه شد و چرخ زنان خویش را درمسیر باد

نهاد تا رنگ غمش را با غم دیگران شریک سازد

سلام بر پاییز

سلام بر همدم غم عاشق

سلام برفصل عاشقانه های غمناک

سلام بر ریزش  برگهای ز معشوق جدا

سلام بر کوچه و خیابان که فرش شده

از رنگهایی پاییزی

 و سلام بر خدای رنگهای پاییز

که همه ازوست