قاصدک خونه ما سر می زنی
توی دستای من هم پر می زنی
قاصدک خونه یار من میری
روی ایوان اونم سر می زنی
قاصدک از تو ایوان نگاش بکن
بگو که منتظرم سر می زنی
قاصدک حرفای من حرف دله
دل آدمی میگه پر می زنی
قاصدک بگو بهارهم اومده
بگو که به باغ ما سر می زنی
قاصدک شکوفه هزار هزار
گلهاي باغ منو سر مي زني
قاصدک جای تو توی قصه هاست
قصه قلب منو برگ می زنی
نوبهاران است نشین طرف چمن با یار خود
دست در دستش نهی پیمانه ای با یار خود
شد شکوفه باز از بهر چمن در باد صبح
بلبل هم با گل نشسته هر کسی با یار خود
نغمه بلبل ز دیدارست با آن گلرخان
عاشقان را نغمه ای باشد کنار یار خود
گفت بلبل ای صنم وقت وفای عهد توست
کام دل خواهم چو مستان دگر با یار خود
مست چون از باده ی یارم در طرف چمن
هرکه را مستی زغیرست نیست عهد با یار خود
باز پرهایت به پرواز امده
عاشقی را باز آغاز امده
سیر کردی هفت اقلیم وجود
تا که یابی خویشتن را در سجود
خان اول چون گذشتی راز بود
پادشاهش محرم اسرار بود
خان دوم چشمه اب حیات
ساحلش را تشنگان بی انتهاست
خان سوم پاکی روح و روان
جمع گردید در قلوب انس و جان
خان چهارو سرزمین عشق بود
جملگی را اتشی در فکر بود
خان پنجم ساختن در قلب خویش
انچه در رویا و بیداری خویش
خان بعدی را صراط حق بدان
این درختان کار نیک خود بدان
هفتمین خان را تو فردوسش بدان
این همه نور از وجود خودبدان
