من مستم و مستی ز شرابم نبود

من هستم و هستی ز ربابم نبود

من مست می توام شرابم نبود

من هست رخ توام ربابم نبود

حس من احساس زیبایی توست

داغی آن بوسه از لبهای توست

زیر باران بوسه بارانت کم است

غرق گشتن باز از لبهای توست

لطیفی باران چو لبهای توست

نسیم بهاری نفسهای توست

چو شبنم که بر گل بوسه زند

نشسته لبانم به لبهای توست

 من صبورم بر سر کوی شما

انتظارم  دیدن  روی  شما

دیده ام هر لحظه بر در مانده است

تا ببینم جلوه ی روی شما

گر نوبت  ما  شد که شویم شمع رخ تو.........راضی نشوی تو

پیوسته  کمر بسته  به خدمت  به بر تو .......راضی نشوی تو

قطاب  ز یزد  گر  چه  نهم  در دهن  تو .......راضی نشوی تو

این  دسته  گل ارم که  دهم دسته گل تو........راضی نشوی تو

شیرینی  گز  کی  به  شکرهای  لبت تو........راضی نشوی تو

مستی ز شراب نیست به مستی ز لب تو........راضی نشوی تو

سوغات  ز ماچین  که  رسید هیچ بر تو........راضی نشوی تو

ماهی  ز  جنوب  گرچه  نهم شیر  بر تو........راضی نشوی تو

مرغان  هوا  را  به شکارم  بر  تو..............راضی نشوی تو

نازی  که  نازها همه  جمعا  گل  تو..............راضی نشوی تو

صورتگر  چین  رسم  کند  نقش رخ تو ........راضی نشوی تو

از این  طرف و آن طرف آرم به بر تو..........راضی نشوی تو

هر شب چو گذر کنم ز کویت

آشفته  کنی  مرا  ز  بویت

 از  روزن ی  خانه  تو  من

چشمم به درست ببینم رویت

شعمی که به خانه ات بسوزد

آن  قلب  من  است رو برویت

 چشمان به خون فشان من بین

اشکی که ز شمع ریخت سویت

 گر  وا  بکنی  روزان  خانه

شامم بکنی روز ز رویت

 فصل گل و ریحان و بهار است

هم  فصل  گل  و  بهار  رویت 

 ریحان  تو  مست  کرده  کویت

من مستم  و شیدات به کویت

 از  خانه  برون شو نظری کن

بر  سائل  و  مستمند  کویت

چشمهايت را چو دريا ديده ام

ساحل چشمان تو ما ديده ام

موج دريايت مرا با خود ببرد

خويشتن را غرق دريا ديده ام

در نسيم صبحگاهان ساحلت

تشنه اي چون خويش تنها ديده ام

موج دريايت به گيسويت فتاد

خويش در امواج دريا ديده ام

شد پريشان گيسوانت هر طرف

خويش را در بند دريا ديده ام

برده اي صبر و قرارم روز وشب

ديده و دل صيد دريا ديده ام

كي من ز نام تو گذشته باشم

کی من ز كويت رو گرفته باشم

كي من شكايت از جفات كردم

كي من زانتظارت خسته باشم

هر سو روم جز روی تو نبینم

گرچه هنوز رويت نديده باشم

شب را چو شمع تا سحر بسوزم

نغمه بلبل هم ز تو

هر چه بهار و عشق زتو

سجده ما همه ز تو

شمس به جا قمر زمين به گردشند

اين همه روز و شب زتو

عشق به يار ما زتو

نم نم ابرها زتو

شبنم صبحگاه زتو

خواب زتو

مرگ زتو

صبح دوباره هم ز تو

صبح كه شد طلوع شمس ما زتو

جهان كه زنده شد زتو

چشم من و نگار ز تو

اشك من و رضا ز تو

عشق ز تو

شوق دوباره هم ز تو

سراسر وجودم و اين همه شور من ز تو

جمله جهان به حمد تو

فيض و كرم فقط ز تو

۲۰/۱۲/۸۵

ساعت۴۵ :۰۶